Språk café

Net terug van het språk café.

Ook dit was weer een beleving.

Eigenlijk waren alle mensen die ik al had gezien in de second hand shop ook hier weer vertegenwoordigd plus wat verdere familie en de pastoor.

Met een bak koffie en hembakat heerlijke cake konden we plaatsnemen aan lange tafels.

Er kwamen diverse nationaliteiten bij ons zitten en een Zweeds persoon welke hielp als we vastliepen. Jef en ik kwamen in 2 verschillende groepjes terecht, maar dat was misschien ook wel goed.

We begonnen met het liedje, jawel echt waar, hoofd, schouders, knie en teen (huvut, axeln, knä och tå in het Zweeds). Enige andere dan de Nederlandse uitvoering is dat ze geen puntje van je neus zingen maar iets in de trant van klapje op de wang.

Vervolgens werden er kaartjes met vragen in het Zweeds neer gelegd, je moest dan aan iemand anders de vraag stellen en die moest antwoord geven.

Wij waren denk ik de enige mensen die uit onszelf naar Zweden zijn gekomen, de rest waren vluchtelingen uit Syrië, Afganistan en Libanon.

Hier werden we wel een beetje met de neus op de feiten gedrukt. Wij lopen te zeuren dat na anderhalve maand onze papieren nog niet rond zijn, terwijl we mensen gesproken hebben die al 4 jaar lang van hot naar her worden gesleept door heel Zweden heen en in de tussentijd nog geen verblijfstatus hebben, niets kunnen opbouwen omdat ze binnen no time weer elders worden neergezet en waar je de frustratie vanaf ziet komen.

Maar er zijn er ook bij die al 12 jaar in Zweden zijn en minder Zweeds spreken dan wij doen. Die komen naar het café en praten vervolgens alleen Arabisch tegen elkaar.

Terwijl er ook een jonge griet bijzat welke pas 3 jaar in Zweden is prima Zweeds praat, een baan heeft en blij is.

Na een ruim uur werd er ook weer afgesloten met hoofd, schouders, knie en teen en was het afgelopen.

Al met al iets waar je zeker wat aan hebt, omdat je toch een directe vraag gesteld wordt en je toch maar even antwoord moet kunnen geven.

Na het språk café bleek er gitaarles op het programma te staan.  Wij waren wel benieuwd en konden blijven.

Ze waren net vorige week gestart, dus we konden mooi instromen. Schandalig hoeveel we vergeten waren (sorry Jaap).

Hier bleven ook degene van het cafe zitten waarvan je zag dat die zich het meeste inspanden, leuk om te zien.

Geen hoogstaande les, maar wel weer gezellig. Al doende leert men en dat gaat met een grapje en veel lachen.

Dus volgende week weer!