Terug naar Sörknatten

Van de week waren we bij het schitterende Sörknatten geweest, maar zat het weer ons niet meer.

Het zonnetje scheen vanmiddag, dus besloten we terug te gaan die kant op.

Nu echter de andere entree, hier zou een wandeling van zo'n 6 kilometer lopen.

Het weggetje wat we vorige keer al een stukje gevolgd hadden werd steeds smaller en smaller en werd van asfalt een soort van hobbelige kuilen weg. Maar schitterend langs de oever van het meer slingerde hij zich een weg naar de andere entree.

Hier eerst besloten de Predikstolen te beklimmen, een uitzichtpunt, waarvoor best wel geklommen en geklauterd moest worden, maar we zijn boven gekomen en het uitzicht was erg mooi.

na hier even genoten te hebben omgekeerd en de wandeling begonnen. Een smal paadje door een niet bijgehouden bos, dus regelmatig was het zoeken waar het pad liep en klimmen over omgevallen bomen heen.

Helaas hadden wij de mooie grote rotsen van de vorige keer nog in ons hoofd zitten, maar die waren hier niet te vinden. Het bleef klimmen en dan weer steil naar beneden gaan door het donkere bos en niet zoals we hadden verwacht met uitzicht op het meer wat zich links van ons zou moeten bevinden.

Na nog een flink steile afdaling liepen we dan toch aan de oever van het meer, helaas konden we hier ook niet veel zien, want de oever was begroeid met bomen en liep best nog wel steil af voordat het water begon.

Op een bankje even de yoghurt opgegeten en de best pittige terugweg naar de auto gelopen. Dit ging namelijk ook vrij steil op en neer, kapot boven, om vervolgens over de losse aarde, dennennaalden en -appels weer af te dalen tot de volgende steile klim.

We waren dan ook blij de auto te zien.

Al met al toch lekker gelopen en het uitzicht vanaf de Predikstolen was schitterend!