Pasen/Påsk

Vrijdagochtend was het dan eindelijk zo ver, na eerder deze week nog wat voorbereidingen, de tocht kon gaan beginnen.

We hadden met Joe en Marèse afgesproken in het nationale park Tiveden.

Na hier een auto achter te hebben gelaten nog ongeveer 45 minuten naar het startpunt van onze tocht gereden.

Hier nog even in de zon geluncht tassen op de rug gegooid en het kon beginnen! 11 km stond ervoor de eerste dag op het programma. Helaas begon de wandeling niet echt mooi het eerste stuk liep langs de snelweg gelukkig boog na een km het pad van de snelweg af en konden we onze weg vervolgen door het bos. Weer helaas dat in de etappe er veel stukken over gekapt terrein ging, wat niet alleen niet zo mooi is ook bloedheet door het mooie weer. ( daar gaan we natuurlijk niet over klagen ! )

Zo kwamen we erachter dat het met zo'n rugtas best zwaar is en met het eind in onze bek kwamen we na een paar uur dan bij onze eerste overnachtingsplek aan. Gelukkig was dit echt een schitterend plekje.

We stonden aan een meer waar we wel een duik in wilden nemen na de warme dag. Waarschijnlijk was net al het ijs ontdooit want, het was echt steenkoud na een beetje poedelen moest je snel weer het water uit!

Lekker gegeten en nog even een bakkie gedaan bij het kampvuur en toen vonden we het eigenlijk allemaal wel mooi geweest. Er was bij deze vindskydd ( schuilplaats ) geen mogelijkheid de tentjes op te zetten en we moesten dus in de skydd slapen. Dit was eigenlijk best te doen. Al begreep Joe wel waarom Karin oordopjes nodig had om thuis inslaap te komen......

De volgende ochtend wakker worden op zo'n plekje is echt fantastisch wat een schitterende plek! Na het ontbijt snel weer op pad gegaan voor de tweede dag. Gelukkig liep het pad nu wel door de schitterende natuur hier en wederom prachtig weer. Er stond een lange etappe in het verschiet, 17 km moesten we vandaag afleggen. Naarmate de dag verstreek begonnen we toch wel te merken dat het echt niet meevalt die zware bepakking op je rug. De voeten, benen, knieën en heupen begonnen wel een beetje te protesteren, maar het enige wat je kan doen is doorlopen tot het eindpunt.

Eindelijk nadat we bijna onze voeten niet meer konden optillen kwamen we bij de tweede overnachtingsplek aan, ook weer een prachtig plekje, maar we waren niet alleen er was nog een vrouw die aangaf hier te blijven overnachten. Nadat we met zijn vieren in de onderbroek wat verkoeling in het meertje zochten had deze vrouw waarschijnlijk besloten dat ze hier niets mee te maken wou hebben en vluchtte het bos in 😂😂.

Ook hier weer vuurtje gemaakt om het eten te bereiden, bakkie gedaan om vervolgens om even over negen het mandje op te zoeken. hier konden we wel de tentjes neerzetten wat voor ons met de hondjes wel beter was.

De volgende ochtend na het ontbijt en alles weer te hebben ingepakt vertrokken voor de derde etappe. We hadden deze iets verkort omdat het wandelen toch wat zwaarder was dan verwacht. We zouden eigenlijk direct naar het eindpunt lopen, deze lag in het nationale park Tiveden, en daar dan de volgende dag nog een stuk te lopen. We hadden het idee om de etappe in tweeën te delen zodat het iets beter te behappen was. Onderweg kwamen er alleen achter dat er bij de overnachtingsplek waarschijnlijk geen water te krijgen was. Na de kaart bekeken te hebben besloten om van de route af te gaan en via de weg naar het park te lopen. We konden dan de auto nog even op halen en langs de supermarkt. Hierdoor zou alleen de etappe wel weer wat langer worden. Na een beste wandeling uiteindelijk op bestemming aan gekomen. Wat een schitterend park is dit!!!

Op de aangegeven kampeerplaats van het park waren er nog meer kampeerders en s'avonds bij het kampvuur was het best gezellig, nadat Joe nog het laatste beetje mayo uit zijn tube probeerde te krijgen en het daardoor uit de tube spoot op het lieve meisje wat tegen over hem zat was het ijs gebroken. Ook waren er twee dames die twee flesjes met peren sap en limonade bij zich hadden. Toen er werd gevraagd of ik een slokje wou kwamen we er achter dat deze niet gevuld waren met sap en limonade, maar met jagermeister en whiskey werd het alleen maar gezelligger.

De volgende morgen was het helaas ijskoud doordat we aan de schaduwkant van het meer zaten en na al een niet al te beste nacht konden we maar aan 1 ding denken. naar huis!

Dit was onze eerste wat langere hike en ik weet zeker dat er nog meerdere gaan volgen! We weten nu hoe belangrijk het gewicht van de rugtas is en hoeveel eten er precies nodig is. Daar het best wel tegen viel hoe zwaar het was, is het absoluut niet tegen gevallen het is alleen een les geweest hoe het de volgende keer beter kan. We hebben volop genoten van de prachtige natuur. Ook was het super om dit te doen met onze vrienden Joe en Marèse. Nogmaals bedankt voor deze fantastische dagen en beter gezelschap hadden we ons niet kunnen wensen!!

En nu ga ik nog maar eens een rondje blaren doorprikken😂😂

Fredag i morgonen var det entligen tid för att börja vandringen.

Vi skulle träffade Joe och Marèse i National park Tiveden.

Har lämnade vi kvar en bil och körde vi ongefär 45 minuter till början av oss vandring.

Har at vi lunch i solen, kastade vi stora ryggsäckar på ryggen och kunde vi börja!

11 km var det för första dagen. Tyvärr började första delen af etapp inte så skont, vi vandrade bredvid motorvägen. Lyckligtvis böjde, efter ungefär ett km stig av från motorvägen och kunde vi gå genom skogen. Tyvärr igen att i den har etapp mycket delar gick genom kapat skogen, det var inte bara inte så skont, men för solen skiner var det också jätte varmt (men vi kan självklart inte klagar om finnt väder).

På den har vägen vi kommit på att det var resonabel svårt att vandra med ryggsäcken och var vi trött när vi ankommit på oss förste övernattningsplats. Lyckligtvis var detta en jätteskönt platser.

Det var på en sjön, var vi ville simmade i, efter den har varma dagen. Troligtvis var isen bara från sjön, för vatten var verkligen iskallt och efter just skvatt lite vatten på kroppen måste du fort går ut.

At bra maten och efter maten kaffe/te på elden trodde vi alla det skulle var bra att lägger oss.

På den har vindskydd var ingen möjligtheter att satt upp tält, vi måste söver alla i vindskydd. Detta var bra at göra, men Joe förstod nu varför Karin tade med öronproppar....

Vacknade nästa morgonen på en så vackert platser är verkligen fantastiskt! Efter vi at frukost vi gick på vägen för dagen 2.

Lyckligtvis gick stigen nu genom vackert naturen och var det igen jätte finnt väder. Vi hade en långt etapp idag, 17 km. Under dagen märkte vi att det var verkligen inte enkelt med den stora och tung ryggsäcken på ryggen. Dina fötter, benen, knän och höfter började att protesterar, men der finns bara 1 grej du kan gör, och det är just gå till slut.

Äntligen efter vi bara inte kunde lyfter oss fötterna, vi kom till oss övernattningsplatsen, också jättefinnt, men tyvärr var vi inte ensam, der var också en kvinna som sag att hon skulle övernatta har. Efter vi gick med oss fyran i kalsonger i sjön, vi tror kvinna trodde att hon vill inte ha något att göra med oss och flykten i skogen.

Också har hade vi elden för att kunde laga mat och ha kaffe och te. Just lite över 9 gickvi i tälten och sov snabbt.

Nästa morgonen efter vi hade frukost, vi tade allt i ryggsäcken igen och gick vi på väg för den tredje etapp. Vi drog ihop den har lite, för vandring var mer tunga an vi trodde. Vi, att först, skulle vandra till slut av vandringen, i Tiveden National Park, och sedan den nästa dagen vandra i parken. Vi trodde det var kanske bättre när vi delar upp etapp, så det var lite lättare att gå. När vi var på väg, vi komma på att vi skulle inte ha vatten på övernattningsplatsen. Så vi tittade på kartan och vi tar beslut av vandra på lite mer storre vägen till national parken. Sedan kunde vi också hämtade oss bilen och gå till affären, men an skulle vi ha en lite langre vandring idag. Efter en rejäl vandring kom vi på bestämmelse. Vad en praktigt plats är den har parken!!!

På campingenplatsen i parken var flera annan tältare och på kvällen var det trivsam på elden. Säkert när Joe försökte att ta ut resten av majonässen från tuben och sprutade det i ansikte från en gullig lite flicka vad satt mitt emot han, så isen var direkt förkrossad.

Der var också två damer som drickade flaskor med perron och saft. När de frågade eller jag skulle ville ha en klunk vi kom på att det var inte saft, men det var jagermeister och whiskey, och det var mer och mer trivsamt.

Näste morgonen var det tyvärr jättekallt för vi var på skuggansidan av sjön och efter en inte så bra natt kunde vi bara tänker på 1 grej, hemma!

Den har var oss första längre vandring och jag är säkert vi skulle ta mer!

Vi vet nu hur viktig vikten från ryggsäcken är och hur mycket mat vi måste ta med. Fastän det var svårt, det inte motfaller oss, och var det bara en lektion hur vi kan ta det bättre nästa gång. Vi njutit naturen mycket och var det roligt att gör den har med oss kompis Joe och Marèse tillsammans. Igen en stor tack för den har fantastiskt dagen, vi kunde inte önskat oss bättra sällskappet!

Och nu ska jag punkteringen mer blåsor!