Na lang wachten was het gister dan toch zover, we konden de nieuwe auto ophalen. Jef opgehaald van zijn werk en naar de garage gereden en daar stond ie al klaar, glimmend en wel in de showroom.
Nog even het een en ander aan papieren door gelopen en voor een busje voor Jef gekekeb en toen konden we op pad, tenminste ik. Dat was even wennen in de grote auto, schakelen, geen normale sleutel, hoe start je, hoe krijg ik de sleutel uit het contact enzovoort, maar daar ging ik dan.
En dat rijdt toch wel even heel anders, de wintersloffen hadden ze er ook vast om gelegd, dus lekker stevig op de weg.
Helaas was het al donker, dus foto's ging niet meer lukken, maar nu wel!
Tja en toen had ik zomaar ineens mijn eerste sollicitatiegesprek.
Ik had op mijn eerste sollicitaties afwijzingen of geen bericht gekregen, dus ben ik nog eens scherp naar mijn brief gaan kijken en heb daar wat aanpassingen in gedaan.
En vervolgens had ik maandag een brief of 4 de deur uit gedaan.
Gisterochtend werd ik gebeld of ik naar Trollhättan kon komen, zo gezegd, zo gedaan.
Best spannend zo'n eerste keer, maar nadat ik in, door wegwerkzaamheden overstelpt, Trollhättan aan was gekomen op zoek gegaan naar het cafeetje waar we hadden afgesproken.
Het was de zorgvrager zelf, met haar vriend of man, die het gesprek deed, ook om te kijken of er een klik was. Het hele gesprek in het Zweeds kunnen doen! Begreep bijna alle vragen, alleen termen specifiek voor Zweden kon ik natuurlijk niet, maar dit werd netjes uitgelegd.
Dus al wordt dit helemaal niets, ik ben toch super trots op mezelf en ben blij dat het gesprel zo goed ging.
En dinsdag heb ik nog een gesprek, ook weer in Trollhättan, maar nu met een bedrijf welke meerdere functies open heeft staan.
Wordt vervolgd!
Reactie plaatsen
Reacties
Leuk hoor, je eigen Wolwo..
In Scandinavië zeggen ze de " V" als W 😀
Klopt helemaal Kees!
En super blij mee!
Super. Mooie auto.