Jawel toen was het toch zover.
Met de haartjes netjes gekamd, de kleren strak gestreken gingen we in onze gepoetste schoenen op weg naar school :-)
Haha nee niet echt, maar vol goede moed vertrokken we.
Even voor tijd kwamen we aan en gingen we op zoek naar waar we verwacht werden.
Hier zaten slechts 2 mensen in het lokaal, het merendeel kwam keihard te laat binnen.
Het bleek ook dat ze al een tijdje bezig waren in deze cursus, maar dit bleek voor ons geen probleem, we konden het goed volgen.
Ze waren gebleven bij de weg vragen en doorgeven, dus links/rechts/rechtdoor etcetera.
Hiervoor gingen we naar buiten en hebben we met aanwijzingen van de juffies het hele centrum van het dorpje door gelopen.
Ook kwamen we langs de bibliotheek en ik vroeg of ze wellicht wisten of je zonder persoonsnummer ook een bibliotheekpas kon krijgen. Nee zegt ze dat weet ik niet, maar kom we gaan het vragen. Dus hup met de hele klas de bibliotheek binnen. En zowaar was het mogelijk om zonder persoonsnummer en gratis een pas aan te vragen. Dit konden we gelijk doen en we hebben de eerste boeken al geleend. Makkelijk lezen met cd waarop het wordt voorgelezen, ben benieuwd of het wat is.
Daarna terug naar het lokaal en hier hadden ze zinnetjes op papiertjes geschreven die wij moesten uitbeelden. Ik had bijvoorbeeld, hij doucht iedere ochtend. Dat hij en douchen was nog wel uit te beelden evenals het iedere, maar ja hoe ga je ochtend uitbeelden. Uiteindelijk lukte het en was het best een leuk spelletje.
Toen zat het er alweer op. Toch maar even gevraagd of dit nu de enige lesdag was, dat bleek niet zo te zijn. We kregen een schema onder de neus gedrukt met 5 dagdelen erop. Maandag de hele dag, dinsdag-, woensdag- en vrijdag ochtend. Tja dat is voor Jef natuurlijk niet te doen in combinatie met zijn werk. Dit maar even voorgelegd en voor nu hebben we afgesproken dat hij, als het werk het toelaat, er maandag de hele dag is en dinsdagavond. Dit is een soort vragen avond, maar wellicht komt het zo een beetje rond. Daarnaast ga ik wel trachten alle dagdelen heen te gaan en zal dan uit het werk aan Jef doorgeven wat we gedaan hebben en zal hij trachten dit 's avonds te doen.
Het is even veel in een keer, zeker nu we nog steeds maar 1 auto hebben, maar we proberen het zo goed mogelijk te regelen.
Uit de cursus nog wel even langs de garage gereden, want ik begreep niet helemaal waarom we al een week op een formuliertje zaten te wachten.
Dit werd al snel duidelijk toen we bij de garage binnen waren, aangezien hij naar de brievenbus liep om te zien of er post was en zowaar zat ons formulier hierbij. Hierop moest ik mijn adres gegevens en handtekening zetten. Dit wordt dan weer terug gestuurd naar de Zweedse RDW (trafikstyrelsen), die het dan weer doorstuurt naar de Zweedse belastingdienst (Skatteverket). Die moeten er dan een nummertje aanhangen (samordningsnummer) en weer terugsturen naar trafikstyrelsen, die het dan weer naar de garage terug moet sturen. Dan kan de auto op mijn naam geschreven worden en in de verzekering geplaatst worden.
Hopelijk gaat dit binnen 2 weken, want dan houdt de Nederlandse autoverzekering op. We zijn voor de zekerheid al wel aan het kijken of we die wellicht op de een of andere manier nog kunnen verlengen en anders aan het kijken of we hier in Zweden een tijdelijke oplossing kunnen vinden.
Toen terug naar huis, even gegeten en ben ik weer in de auto gestapt voor het wekelijkste second hand middagje.
Het was niet zo druk, maar lekker staan keuvelen met de medewerkers en een paar klanten.
Reactie plaatsen
Reacties
Jordgubber 😀
Die verkopen ze zomers in stalletjes en karretjes langs de weg.
Zag dit jaren geleden en verbaasde me er over dat dit zelfs in afgelegen gebieden gebeurde.
Op de meeste plaatsen in Nederland zouden niet alleen de aardbeien weg zijn, maar ook het stalletje 🤔
Dat valt me hier toch op. Tijdens veel wandelingen kom je (half open) hutjes tegen waar je kan rusten. Hier is eigenlijk ook altijd mogelijkheid om vuur te maken. Het hout ligt erbij en de bijl ook en alles blijft netjes. Het hutje wordt niet in de hens gestoken of beklad met graffeti, de bijl wordt niet gejat. Belachelijk dat dat zo opvalt, evenals de relatief schone bermen langs de kant van de weg. Fatsoen is hier nog aanwezig, waar dat op bepaalde plaatsen in Nederland verdwenen lijkt te zijn...