Nog meer afscheid

Vandaag was het dan voor mijn schoonouders zover om de bus weer mee te nemen naar Nederland en ons hier achter te laten.

Ook dit werd weer een emotioneel afscheid en we hebben staan zwaaien tot de bus al ver uit het zicht was.

Toch een heel gek idee, eerst was je nog een soort van samen op vakantie en nu blijven wij hier achter en wordt het toch een beetje een soort van echt dat we verhuisd zijn.

Na hier even bij stil gestaan te hebben, nog wat spullen opgeruimd en vertrokken naar Uddevalla voor de Ikea. Ook dit was weer een belevenis op zich. De Ikea in Nederland vinden we al groot, hier is ie nog een slag groter, kan je met je winkelwagen naar het restaurant, heb je parkeerplekken bij het restaurant voor je kar en is het nog veeel meer lopen.

We wilden een bureau hebben voor boven, natuurlijk net degene die wij wilden hebben moesten we een medewerker voor hebben. Nog even gekeken of er echt niet een ander leuk bureau stond, maar nee het moest toch echt deze worden. Dan toch maar de mevrouw bij de balie vragen in ons beste Zweeds. Meteen maar uitgelegd dat we uit Nederland komen en niet heel goed Zweeds spraken, maar we kwamen eruit. Ze spraak rustig en duidelijk en hierdoor was het goed te volgen. Ze bleken een probleempje met het systeem te hebben en dit heeft ze ons uitgelegd en opgeschreven waar we heen moesten. Toen de andere spullen uit het magazijn gepakt, afgerekend, in de rij voor het bureau en toen nog even een broodje worst mee gesnoept voor we anderhalf uur later de winkel weer uitkwamen.

Nog even puzzelen om alles in de auto te krijgen, maar dit lukte en hup door naar de super en naar huis (blijft gek om te zeggen).

Het weekend gebruikt om alles in elkaar te zetten en alles naar onze wensen te maken en dat is gelukt. Het is gezellig, knus, we hebben alle spullen die we nodig hebben uitgepakt en door onze persoonlijke spulletjes neer te zetten is het ook thuis geworden.