Na een tijd van voorbereiden, een hele hoop proberen te regelen, maar erachter komen dat veel pas op het laatste moment of na de verhuizing kan, afscheid nemen en heel veel tranen, maar ook heel veel lachen is dan toch de dag aangebroken om te vertrekken naar onze nieuwe toekomst.
Na een onrustige nacht op de bank van onze verkochte woning komen mijn schoonouders aan met de bus vol met onze spullen.
Nog even snel de laatste spullen erbij en op weg, o nee toch niet, iets met een schuifdeur waar spullen tegenaan gevallen zijn.
Halve bus weer leeg gehaald, alle spullen op straat en in het gras, probleem met de deur opgelost en de hele bus weer ingepakt.
Hierdoor een uurtje later als verwacht toch op pad gegaan. Nederland waren we zo door en bij de grens even gestopt voor een bakkie koffie (een heel duur bakkie koffie trouwens € 16,- voor 3 cappuccino en 1 dubbele espresso en dan nog in een kartonnen bekertje ook, maar goed dat mag de pret niet drukken) en een broodje.
Hierna Duitsland in gereden en hier begon de ellende met wegwerkzaamheden. Gelukkig niet heel veel file gehad, nog een stuk omzeild door een alternatieve route te kiezen, maar wel veel langzaam gereden. De bus kon ook niet extreem hard, 100/110 was wel de max, dus de tussenstop in Denemarken was welkom.
Hier belanden we in een apart hotel. De mensen hadden het net een week geleden overgenomen en alles was nog even wennen. De kamers waren verouderd en er hing lichtelijk een grondlucht vanuit de badkamer, maar laten we ze het voordeel van de twijfel maar geven dat dit opgepakt wordt nu het overgenomen is.
Het bleek te zijn overgenomen dat een bordspel bedrijf, welke eigenlijk op zoek was naar magazijn uitbreiding, maar hier tegen aan gelopen was. Ze hebben nu het idee het eerste bordspel hotel van de wereld te worden. De medewerkers (nerds zoals ze het zelf omschreven) van het spellenbedrijf waren nu ineens ook hotel medewerkers geworden. Dit was aan alles te zien en te merken, maar dit maakte het ook wel weer kneuterig. Ze hadden voor het hele restaurant bijvoorbeeld maar 3 menukaarten, dit werd een beetje met schaamte verteld, maar ach dan doen we toch even samen, geen probleem. Het meisje welke vervolgens de borden kwam brengen, liep zowat dubbelgevouwen te sluipen met de borden voor zich uit, duidelijk niet gewend om met volle borden te lopen. En had een gerecht op 2 manieren bereid om ons te vragen welke we lekkerder vonden.
Al met al heel gemoedelijk, we werden zelfs nog uitgenodigd ’s avonds een spelletje mee te spelen, maar we waren best wel gesloopt en zijn vroeg ons bed in gegaan.
Reactie plaatsen
Reacties